Bir evin planına baktığınızda neler görmeyi beklersiniz? Kaç oda olduğunu, koridorların konumunu, pencereleri… Peki ya kimsenin farkına varmadığı bir muammayı keşfedebileceğinizi düşünür müsünüz?
Uketsu’nun dilimize “Tuhaf Ev” olarak çevrilen, Japonya’da muazzam bir fenomene dönüşmüş, mangaya ve beyaz perdeye de uyarlanmış olan “Strange Houses” isimli romanında bu sorunun cevabını ve dahasını bulmak mümkün.
Hikâyemiz, okültizm ve gizemli olaylarla ilgilenen bir yazara danışan bir potansiyel ev sahibi ile başlıyor. Bu ev sahibi, almayı planladığı bir evin planını incelediğinde bir gariplik fark ediyor: Evde, hiç kullanılmayan ve dışarıdan da ulaşılamayan bir alan var. Özellikle batıl inançların çok yoğun olduğu toplumlarda bu tarz bir tabloyla karşılaşınca akla gelen ilk şeylerden biri de batıl unsurlara dönük oluyor ancak yazarın zeki ve sıra dışı bir mimar olan tanıdığı Kurihara Bey’in biraz farklı teorileri olacaktır… Üstelik evin bu garip ilk kat planının yanı sıra ikinci kat planında da enteresan bazı durumların olması hem yazarımızı hem de mimar Kurihara Bey’i bu evin arkasında yatanları araştırmaya itecektir.
Uketsu’nun “Gör” dediği
Yazar (kitaptaki kurgusal olan değil, gerçek yazarımız) aslında çok ilginç bir şey yapıyor. Hep söylenegelen, dönüşen okuyucu profilini ortaya koyuyor ve oldukça akıcı bir içerik geliştirmenin yanı sıra içeriği ‘dönüştürüyor’. İkide bir kat planlarının konuşulduğu ve üzerinde teorilerin geliştirildiği bir kitapta, bu planları sadece kitabın girişinde görseydik mutlaka sonrasında çok sıkılır; muhabbetlerin yarattığı zihin açıcı detayları ıskalardık. Ancak kitap o kadar başarılı bir şekilde tasarlanmış ki; planlardan bahsedilen her an tekrar (küçük ölçeklerle veya detay perspektifleriyle) okuyuculara tekrar onları göstermiş. Dolayısıyla dikkat dağınıklığından mustarip okurların bile bir an olsun ilgisini kaçırmayacağı bir akış ortaya çıkmış. İçeriğin gidişatı da ağırlıklı olarak sohbetler üzerinden şekillendirildiği için okuyucuların bazen iki bazen de üç kişiden oluşan bu sohbetlere bir dinleyici olarak eşlik etme hissine sahip olması hedeflenmiş.
Dolayısıyla Uketsu, ev planlarına işaret ederek başlattığı kurgusunda hem yazarlar hem de okurlar için önemli bir noktayı bizlere göstermiş: Özellikle genç jenerasyonda dönüşen bir okuyucu profili var. Dikkat süresi oldukça düşen, uzun uzun betimlemeleri tercih etmeyen, akıcılığı her şeyin önüne koyan okuyuculara ulaşmak için yazarların da tarz olarak bazı dönüşümleri göze alması gerekiyor.
Peki ya filmi?
Kitaptan uyarlanan 2024 yapımı “A Strange House” filmi ise kurguyu kitabın ruhuna uygun biçimde, seyirci dinamiklerini gözeterek dönüştürmüş. Bu kez ana karakterlerimiz okültizme ilgi duyan bir Youtuber ve onun popülaritesini yükseltmesini hedefleyen menajeri. Tabii ki aynı, gizemli ev planı söz konusu… Ancak kitapta diyaloglar üzerinden ilerleyen muamma unsurları filmde buluntu film teknikleri kullanılarak görsellik ve röntgencilik güdüleri ile güçlendirilmeye çalışılmış.
Her ne kadar aslına birebir sadık olmasa da film uyarlamasının amaç bağlamında kitapla aynı eksende ilerlediğini söyleyebiliriz. Zira kitap dönüşen okuyucu profiline hitap etme amacını güderken, film de dikkat süresi en az okuyucular kadar düşen sinema seyircisine hitap etmeyi amaçlıyor.
Doğrusu bunda da en az kitap kadar başarılı oluyor!
Evrensel | 22 Ağustos 2025